Twee kleedjes en de bijbehorende accessoires (een paar slofjes en een tuttenkoord) voor iemand die morgen haar eerste feestje heeft.
Twee nieuwe kleedjes om de eerste verjaardag van mijn metekind te vieren...
Dat is wat mijn naaimachine deze week deed om 52 zakjes op tijd af te krijgen. Proficiat L&J met jullie huwelijk!
En daar hoort natuurlijk een truitje en een tas bij...
wegens veel te druk met offertes, plannen, schema's en centjes tellen:
St Truiden impressies...een week te laat...



de helaasheid der dingen...door bijna iedereen bejubeld en bewierookt. Wel, ik vond er echt geen fluit aan. Schijnbaar hebben wij in vlaanderen het patent op twee soorten films. Enerzijds de halfslachtige pogingen tot thrilelrs, anderszijds de verwezenlijking van ons eigen marginaliteit. We hadden al
Rosie,
rosetta en
meisje, maar dat was schijnbaar niet genoeg. Ok, in de helaasheid zitten enkele prachtige liretaire voice-overs, maar die vergaan in het niet bij opnieuw eens het clichématige gevloek, gedrink en gekruip door de vlaamse stront. (om maar eens hetzelfde taalgebruik te hanteren)
Spaar je tijd en zoek de kleine franse film
partir. Het verhaal heeft niet zo heel veel om het lijf (vrouw uit welgesteld gezinnetje wordt verliefd op een gastarbeider) maar hierdoor blijven er zeeën van tijd om de karakters tot op het bot uit te werken. Een plezier om naar te kijken en je in de sfeer te laten meekabbelen. Ideaal voor een vrijdagavond.
En als het dan toch miseri moet zijn, neem dan
the stoning of Soraya Een iraanse minimalistische productie die messcherp de godsdienstwaanzin in een vergeten islamdorpje aankaart. Door het beperkte budget is zowel de soudntrack al het camerawerk heel summier, wat de intimiteit enkel nog versterkt. Let op, dit is geen feel-good movie, eerder eentje dat je met een wrang en machteloos gevoel laat zitten. Geen echt ontspannende prent dus, maar wel eentje die blijft hangen. Een echte aanrader voor wie het experiment wil wagen.
Onlangs een kleedje beloofd dat bij het geboortekaartje past, hopelijk past het nu ook voor het meisje...
Zomaar, eentje voor mezelf en eentje als 'dank-je-wel'...
Morgen is het
stoffenspektakel in kortrijk. Het walhalla voor iedereen die graag naait. Alleen kon ik niet zolang wachten en bezocht ik vorige maand al de expo in gent op zoek naar leuke zomerstofjes. De wit-roze-bloemetjes stof werd een smockjurkje, met bijpassende haarspeldjes, voor Elodie haar derde verjaardag.
Ook
Wiskunde voor IT is een feit. C. tekende daarvoor de leuke
figuurtjes Bob, Alice en Eve. Als 'dank-je-wel' krijgt zij deze gedrukt op stof, de merchandising van haar figuurtjes is begonnen...